Zacznijmy od kilku widoków z mieściny, w której mieszkam.
Postępująca laicyzacja Brytyjczyków jest faktem. Blackpool to resort turystyczny, pełen kasyn, klubów; miejsce, w którym spędza się urlop. Zresztą napisałam o tym kiedyś posta (klik). Mimo wszystko mieścina ta wypełniona jest kościołami różnych wyznań, które jednak zwykle świecą pustkami. Samych kościołów katolickich widziałam cztery, a jest ich pewnie więcej. Do tego dochodzą kościoły anglikańskie, ewangelickie, metodystów, itp. Tu z lewej kościół katolicki PW św. Huberta oddalony o ok. 5 minut spacerkiem ode mnie. Od półtora roku parafia ma polskiego księdza :]
A dosłownie naprzeciwko kościoła katolickiego kościół anglikański...
Poza tym zwróćcie uwagę na przystanek autobusowy. Nie wiem, czy widać,
ale wiata oszklona jest od strony ulicy, dzięki czemu w razie częstej
niepogody pasażerowie nie są ochlapywani przez przejeżdżające samochody.
Proste, a jakie mądre ;)
Moje roladki z piersi kurczaka ze szpinakiem (tu jeszcze surowe). Jak zrobić? Danie jest dość czasochłonne, ale pyszne i zdrowe.
1. Podsmażamy jedną pokrojoną cebulę. Dodajemy szpinak (ja na 3 piersi użyłam dwóch paczek świeżego szpinaku, ale mrożony też się nada. Pamiętajcie, że świeży szpinak przy smażeniu traci ok. 9/10 swojej objętości). Wszystko przyprawiamy solą i odrobiną pieprzu.
2. Tłuczkiem do mięsa spłaszczamy umytą pierś z kurczaka. Ja zazwyczaj uzyskany płat kroję jeszcze na pół.
3. Doprawiamy mięso solą, pieprzem, słodką papryką oraz odrobiną pieprzu cayenne lub chili.
4. Kładziemy na mięso szpinak i zwijamy roladkę.
5. Pieczemy roladki w piekarniku przez godzinę. Po pół godzinie należy roladki obrócić. Tu uwaga: ja mam tylko piekarnik gazowy, na którym nie da się ustawić temperatury. Więc w sumie nie wiem, ile czasu zajmie pieczenie mięska w piekarniku elektrycznym...Ja swoje roladki podałam z brokułem i makaronem w sosie pesto :) Mniam!
Po dobrym obiadku lubię sobie zaparzyć zieloną herbatę. Tu zielona herbata z pigwą z Rossmanna. Jest pyszna! W dzbanuszku wydaje się jej mało, ale to, co widzicie na zdjęciu to ilość w sam raz na jeden kubek.
Na wyprzedażach ubraniowych stacjonarnie nie szalałam, ale wczoraj coś się kliknęło na asos.com... Stacjonarnie kupiłam w New Look czadowe dżinsy z wysokim stanem za Ł10. Uwielbiam je, ładnie mnie wyszczuplają.
W tym tygodniu postanowiłam sprawdzić, co w trendach na wiosnę piszczy. W tym celu nabyłam "In Style". Spodobały mi się prognozowane na wiosnę "modne" kolory, zwłaszcza kobalt i chaber. Oraz lawenda i łosoś. Super. Do tego kratka i paski, oł je. Dlatego na asosie kliknęła mi się koszula w kratę :] Bold prints też mnie przekonują, coś się dzieje.
Zrobiłam sobie niezobowiązujące noworoczne postanowienie, że w tym roku będę oglądać więcej filmów, bo oglądam może 2 miesięcznie i zawsze jak ktoś się mnie pyta, czy coś widziałam, moja odpowiedź brzmi nie... Tutaj "Notebook". Podobał mi się, ale zakończenie bym troszeczkę zmieniła na wiarygodniejsze. Obejrzałam też "Galerianki" i trochę mnie ten film rozczarował, bo pomysł był super, ale akcja jakoś dziwnie się rozwijała.
Przeczytanie "Atlasu chmur" Mitchella zajęło mi dwa tygodnie. Czytałam w oryginale. Ta książka to pisarski majstersztyk. "Atlas chmur" składa się z sześciu części, które właściwie są osobnymi książkami. Każda książka to inny gatunek; kolejne historie w zaskakujący sposób się z sobą łączą. Mamy tu pamiętnik, listy, powieść kryminalną, komiczną powiastkę obyczajową, sciencie fiction, wywiad i jeszcze jakiś gatunek, którego nie umiem jednoznacznie określić. Mamy do czynienia z narratorami pierwszo- i trzecioosobowymi różnej płci, posługującymi się różnym językiem - od kwiecistego po baaardzo potoczny. Mamy przykład ewolucji języka. Książki ustawione są w kolejności A-B-C-D-E-F-E-D-C-B-A, czyli najpierw dane wydarzenia przesuwają nas w czasie do przodu, po czym się cofamy. Majstersztyk! Nie wszystkie części jednakowo mnie wciągnęły, ale książki B, C, D i F przeczytałam z dużym zainteresowaniem.
Książka stawia przed nami pewne pytania. Najważniejsze z nich to: czy istnieje reinkarnacja? Czy ludzie sami doprowadzą do własnego upadku?
Po przeczytaniu książki widziałam film, ale ogromnie mi się nie podobał. Wiecie jak to jest: takiego krótkiego "Hobbita" dzieli się na trzy filmy, ale tak pełną treści książkę jak "Atlas chmur" skondensowano w jeden. Wiele postaci zostało spłaszczonych, pozbawionych swojej kolorowej osobowości; wieele zdarzeń całkowicie pominięto lub strywializowano. A co najgorsze, nagle okazało się, że to film o miłości. WTF? Nie polecam!
I tym optymistycznym akcentem kończę :P


































