Post ten powstał na prośbę srebrnejLENTI, która, jak ja, ma opadającą powiekę i z tego, co pisała, jest na początku poszukiwania makijażu dla siebie. Mam nadzieję, że trochę pomogę :) Poniżej pokażę, jak maluję się w 95% przypadków (bo czasami lubię sobie poeksperymentować), a do tego "modelu" doszłam metodą prób i błędów. A tych było wiele, ale na tym zawsze polega proces nauki. Trzeba uzbroić się w cierpliwość i nie zniechęcać porażkami w myśl zasady, że to praktyka czyni mistrza.
Porównanie przed i po:
Abstrahując od faktu, że makijaż pozwala mi skorygować niedoskonałości cery, widać, że za pomocą cieniowania optycznie powiększam i otwieram sobie oczy. I właśnie o ten efekt chodzi. Wiem, że nie jest idealnie, ale hej, to jest makijaż na mój codzienny użytek, a ja sama jestem w tej kwestii laikiem :)
Jak to robię krok po kroku:
1. Przygotowuję sobie twarz tak, jak lubię. Podkreślam brwi. Na powiekę zawsze aplikuję bazę, ponieważ taka budowa oka niesamowicie sprzyja rolowaniu się cieni. Zwykle potem aplikuję na całą powiekę cielisty cień, na którym będzie mi się łatwiej rozcierało i łączyło inne cienie.
2. Na całą ruchomą powiekę i w naturalne załamanie nakładam najjaśniejszy cień - tu inglotowe złotko, które dostałam od
Eweliny (pędzel: Maestro, Złota Kolekcja). Cień optycznie uwypukla schowaną pod "poduszką" ruchomą powiekę.
3. Kreuję sobie nowe załamanie nad naturalnym załamaniem powieki ciemniejszym cieniem (tu burgund z paletki Storm Sleeka). Robię to zawsze przy otwartym oku, patrząc przed siebie. Pędzel: kulka z Essence.
4. Najciemniejszym cieniem (tu sleekowa czerń) zaznaczam "V" w zewnętrznym kąciku, żeby go jeszcze bardziej zdefiniować. Jest to krok opcjonalny, można spokojnie pominąć. Pędzel: Zoeva, pencil brush.
5. Za pomocą puchatego pędzla (Inglot 6SS) i cielistego cienia rozcieram wszystkie ostre granice, czyli blenduję cień w załamaniu w górę i rozcieram granice cieni w zewnętrznym kąciku.
6. Jaśniuteńkim, rozświetlającym cieniem podkreślam miejsce pod łukiem brwiowym i wewnętrzny kącik. Pędzel: kulka Maestro ze Złotej Kolekcji.
7. Następnie zabieram się za robienie kreski. Mam trzy opcje. Po pierwsze, mogę poprzestać na podkreśleniu samej linii rzęs (1). Po drugie, mogę zrobić kreskę, która jest grubsza w zewnętrznym kąciku i robi się coraz chudsza w miarę zbliżania się do kącika wewnętrznego. Kreska jest bez jaskółki (2). Po trzecie, jeśli budowa kącika na to pozwala, można sobie zrobić jaskółkę (3). Tu trzeba po prostu poeksperymentować i zobaczyć, co nam pasuje.
8. Ponieważ ostatnio lubię, kiedy kreska jest roztarta, robię to za pomocą cienia w kolorze kredki i precyzyjnego pędzelka, np. Maestro ze Złotej Kolekcji. Krok ten można pominąć.
9. Matowym cieniem podkreślam dolną powiekę. Pędzel: Zoeva pencil brush.
10. Linię wodną podkreślam cielistą lub białą kredką. Zabieg ten dodatkowo otwiera oko.
11. Teraz można użyć zalotki (ja osobiście nie czuję takiej potrzeby). Tuszuję rzęsy. Staram się, aby były jak najlepiej uniesione, co również bardzo otwiera oko.
Efekt końcowy:
Oczywiście można sobie dowolnie dobierać kolory cieni. Należy tylko pamiętać, że najjaśniejszy cień nakładamy na ruchomą powiekę, ciemniejszym kreujemy sobie załamanie, a najciemniejszym podkreślamy zewnętrzny kącik, jeśli mamy na to ochotę. No i rozświetlamy wewnętrzne kąciki i miejsca pod łukiem brwiowym. Przy kreskach panuje całkowita dowolność. Można rysować wyraźne kreski eyelinerami płynnymi czy w żelu, można korzystać z kredek czy cieni - co kto lubi :)
Wiele dziewczyn twierdzi (często się z tym spotykam), że nie warto malować opadających powiek "skoro i tak nic nie widać". Zupełnie się z tym stwierdzeniem nie zgadzam. Makijażem można wymodelować i otworzyć oko, a całe cieniowanie doskonale widać za każdym razem, kiedy spuszczamy wzrok, np. coś czytając. A zatem nie ma co narzekać na swoją budowę oka, a raczej znaleźć model makijażu do niej pasujący!
