Kobo, matte lips, 409 Rare Red

Kiedy po raz pierwszy zobaczyłam na Waszych blogach nową serię matowych pomadek od Kobo, bardzo chciałam upolować odcień Saint Tropez. Był on częścią składową pierwszej kolekcji, która chyba zniknęła. Teraz mamy drugą kolekcję z zupełnie innymi kolorami. I wiecie co? Dobrze się stało, że ST nie upolowałam, bo pewnie nie kupiłabym "na pocieszenie" Rare Red, a jestem z tej czerwieni bardzo zadowolona, bo czuję się w niej świetnie i nosząc ją zbieram wiele komplementów. Kosmetyk ma swoje drobne wady, ale za kolor - wszystko wybaczam.

Opakowania tej serii są bardzo ładne wizualnie, ale nie wydają się zbyt trwałe. Mam nadzieję, że mi się nie połamie z biegiem czasu... Na plus dodam, że zamknięcie jest na klik, więc pomadka nie powinna samoistnie otworzyć się w torebce.

Sztyf chce pachnieć waniliowo, ale jest tu na dokładkę jakaś drażniąca nuta. Zapach nie przypadł mi do gustu, ale nie czuję dziwnego posmaku po aplikacji. Na szczęście.

Sztyf pomadki jest kremowy, choć nieco suchy. Nie sunie gładko po ustach; do aplikacji trzeba się troszkę przyłożyć. Co dziwne, nie zauważyłam, aby pomadka wysuszała mi usta, ale jeśli mam na nich suche skórki, placki, czy jakiekolwiek nierówności - od razu je podkreśla.

Rare Red to przepiękna, ciepła, koralowa czerwień o satynowym wykończeniu. Jedna z najładniejszych czerwieni w mojej kosmetyczce. Pomadka jest bardzo dobrze napigmentowana i nie wykazuje tendencji do odbijania się na zębach, zbierania w bruzdach wargowych czy warzenia się. Po aplikacji pozostaje lekko lepka na usatch (czuć to kiedy pocieramy wargi o siebie), ale nie jest to szczególnie nieprzyjemne. Trwałość oceniam na dobrą - z piciem i nietłustym jedzeniem są to około 4 godziny. Produkt odbija się na kubkach, a także policzkach osób, które dają się nam ucałować. Po czterech godzinach muszę uskutecznić poprawki, bo kolor zaczyna zjadać się nierównomiernie, co absolutnie nie jest niczym dziwnym przy tak wyraźnym odcieniu.

Polecam miłośniczkom takich odcieni, póki jest jeszcze do zdobycia w Naturze (za jakieś 16 zł).

Zoeva, Rose Golden Eyeshadow Palette

Kolejna paletka do cieni Zoevy w mojej kolekcji była oczekiwanym prezentem urodzinowym. Posiadam paletę Urban Decay Naked 3 (klik), która bardzo odpowiada mi kolorystycznie, ale do relacji jakość/cena mam duże zastrzeżenia. Ponieważ te drogie cienie podczas rozcierania zlewają się na powiece w jedną plamę, moim zdaniem nie mają prawa kosztować 39 funtów (około 190 zł). Poza tym cienie te nieładnie się starzeją; z biegiem czasu twardnieją. Paleta Zoevy miała w zamierzeniu być tańszym, a jednocześnie lepszym jakościowo zamiennikiem palety UD. No i nie końca tak się stało, bo kolorystycznie to zdecydowanie dwa różne światy...

Urban Decay Naked 3:

Zoeva Rose Golden:

Jak widać, nie ma odpowiedników kolorystycznych między paletami. Poza tym Naked 3 ma chłodną tonację, a Rose Golden - ciepłą. Widziałam w sieci dużo słoczy i w sumie nie wiem, czemu sobie wkręciłam, że jedną paletę mogę zastąpić drugą. Wishful thinking :)

Jak to u Zoevy, paletka jest tekturowa z dołączonym tekturowym rękawem umożliwiającym bezpieczny transport. Cieni jest oczywiście dziesięć. Mają różne kolory i wykończenia, o czym dokładniej poniżej. Jak pisałam w przypadku paletek En Taupe (klik) oraz Naturally Yours (klik), cienie są dobrze napigmentowane i łatwo się z nimi pracuje. I, co mnie zaskoczyło, w Rose Golden cienie prawie się nie osypują, a z dwoma wspomnianymi tu paletami Zoevy mam jednak ten problem.

Cienie w paletce Rose Golden to:

Luster: matowy morelo-beż
Reflective Elegance: perłowy łosoś
Copper is King: perłowa miedź
Shining Bright: perłowy różowawy brąz
Rusty Petal: perłowy brąz z miedzianą poświatą
Foil: perłowy pomarańczowy brąz z drobniutkim srebrnym brokatem
Just a Rose: piękny duochrom przechodzący z czerwonego różu w złoto
Golden Rule: metaliczne oliwkowe złoto
Harmony: matowy taupe
Wonder Full: matowy brąz w odcieniu gorzkiej czekolady

Jak cienie wypadają w praktyce? U osoby bez spektakularnych umiejętności makijażowych na przykład tak:

#1
Reflective Elegance, Rusty Petals, Golden Rule, Harmony, Wonder Full

#2
Luster, Reflective Elegance, Shining Bright, Rusty Petals

#3
Luster, Just a Rose, Copper is King, Wonder Full

#4
Luster, Copper is King, Rusty Petals, Just a Rose, Wonder Full

#5
Luster, Reflective Elegance, Rusty Petals, Foil, Wonder Full

Do tej pory opisałam na blogu palety Naturally Yours, En Taupe oraz Rose Golden. Wciąż pozostaję pod urokiem jakości, kolorów i wykończeń tych cieni, ale oczywiście nie uwielbiam palet jednakowo. Wymieniona kolejność nie jest przypadkowa. W zasadzie, jeśli mam być ze sobą bardzo szczera, mogłabym Rose Golden nie mieć (zwlaszcza, że Cocoa Blend, która czeka na testy, jest w podobnej tonacji), ale paleta ma dla mnie dużą wartość sentymentalną, gdyż dostałam ją od wieloletnich przyjaciółek.

Jeśli lubicie podobną kolorystykę, warto jej się przyjrzeć.

Aurelia Probiotic Skincare, refine & polish miracle balm

Najpierw nawał pracy, a potem urlop połączony z piękną pogodą, spędzaniem czasu z rodziną i przyjaciółmi, i spontanicznym poznawaniem w realu ulubionych blogerek (Agato :*) nie sprzyjają zebraniu myśli i pisaniu postów, stąd kilkudniowa przerwa w nadawaniu. Myślę, że rozumiecie. Nie przechodzę kryzysu i nie borykam z brakiem weny, ot doba jest, póki co, za krótka. Dziś jednak zebrałam sie w sobie i oto jestem z opinią na temat ciekawego kosmetyku, który poznałam dzięki Hexxanie.

Co o tym produkcie sądzi Asia przeczytacie tutaj. W Jej notce znajdziecie też zdjęcia składu peelingu.

Mazidło zapakowano w odkręcaną tubkę o bardzo ładnej szacie graficznej. Jeśli o konsystencję chodzi, jest to żelo-krem z małymi granulkami, których jednakże nie jest dużo. Mój nos czuje tu nuty cytrusowe i gorzkie, ale ogólnie zapach odbieram jako przyjemny.

Według producenta kosmetyk stosować można jako peeling mechaniczny lub nałożyć na twarz na kilka minut w charakterze peelingu enzymatycznego. Ponieważ moja cera na wszelkie próby tarcia reaguje mocnym rumieniem, wypróbowałam ten produkt tylko w drugim charakterze.

Nie jest to najskuteczniejszy peeling enzymatyczny, z jakim mialam do czynienia (na to miano, póki co, zasługuje peeling enzymatyczny z owoców tropikalnych z e-naturalne), ale zły też nie jest. Po jego zastosowaniu moja skóra jest gładsza w dotyku a jej koloryt wyrównany. Niestety nie radzi sobie z większymi skórkami (np. po wypryskach). Zgadzam się z Hexx, że warto ten produkt wspomóc oczyszczającymi glinkami czy tonikami/serami kwasowymi, żeby osiągnąć optymalne rezultaty.

Kosmetyk zmywam bez problemu i bałaganu pod prysznicem. Nie podrażnił mnie, nie poirytował naczynek.

Podsumowanie zużyć sierpnia.

 Pielęgnacja twarzy:

Swoją drugą butelkę toniku Ziai z serii liście manuka zużyłam do powierzchownego czyszczenia pędzli po użyciu, bo nie widziałam żadnego działania na twarzy (ze względu na zawartość kwasu migdałowego liczyłam na zwężenie porów i pomoc w regulacji wydzielania sebum). Pierwszą butelkę używałam na twarz przez wiele miesięcy (około ośmiu) i być może skóra się przyzwyczaiła, ale szczerze mówiąc przez cały ten czas nie widziałam żadnych efektów, które mogłabym przypisać produktowi naszej rodzimej marki. Swoją drogą do oczyszczania pędzli też się nie sprawdził, ale nie miałam na niego innego pomyslu.

O peelingu enzymatycznym Aurelii (dostałam go od Hexxany) napiszę osobny post, bo nie jest to zbyt popularna w blogosferze marka, a lubię pisać o mniej znanych kosmetykach. Na razie powiem tylko, że jest dobrze.

Na temat kremu-maski pod oczy z rozmarynem Orientany wypowiedziałam się tutaj. Sprawdził się u mnie na dzień pod makijaż, ale do nocnej regeneracji był dla mojej trzydziestoletniej skóry i pierwszych zmarszczek za słaby.

Pomadkę ochronną Alterry uwielbiam i często kupuję. Pięknie nawilża i regeneruje moje usta; nie mam jej nic do zarzucenia.

Większość miniatur i próbek ze zdjęcia dostałam od Hexxany. Tytułem podsumowania powiem, że żadna mnie specalnie zachwyciła, choć warto było je poznać i zweryfikować pewne oczekiwania. Pianka do mycia twarzy Caudalie była tak delikatna i nieinwazyjna, że stosowałam ją głównie rano do zmycia ze skóry nocnej pielęgnacji. Nie była skuteczna w całkowitym usuwaniu resztek makijażu, sebum i innego brudu z całego dnia. Cleansing milk od REN było nawet jeszcze delikatniejsze. Nie radziło sobie ze wstępnym rozpuszczeniem makijażu (zwłaszcza oczu), a stosowane rano zostawiało po sobie wyczuwalny film. Po kilku dniach użytkowania tego produktu zaczęły pojawiać się u mnie "niespodzianki". Płyn do demakijażu oczu i ust Shiseido był kolejnym słabym zawodnikiem, gdyż zupełnie nie radził sobie z kreskami ani maskarami. Skucha. Z kolei filtr SPF 50 tej marki był niesamowicie tłusty i makijaż wyglądał na nim okropnie, a do tego szybko zaczynał spływać. Tonik Declare, krem nawilżający Alpha H oraz krem z algami Bielendy nie zapisały się niczym szczególnym w mojej pamięci. W słoiczku MAC miałam odlewkę Strobe Cream tej marki, którą dostałam od Justyny. Krem robił u mnie za rozświetlającą bazę pod makijaż i był poprawny, ale jeśli mam wybierać, wolę sięgać po serum z witaminą C, na czym moja skóra wychodzi lepiej.

Pielęgnacja ciała:

Tutaj mamy trzech ulubieńców: mocznikowy krem do rąk Isany (klik), który jest nieodłącznym elementem nocnej pielęgnacji moich problematycznych dłoni; oliwkę Babydream fur mama (klik), którą lubię za nawilżanie, natłuszczanie i uelastycznianie skóry, i do której często wracam; oraz serum do paznokci Evree. Nakładam je na paznokcie i skórki między malowaniem - skórki są nawilżone i elastyczniejsze, a paznokcie zyskują ładny połysk i wyglądają zdrowiej mimo łuszczenia się na końcach (z którym walczę od około 4 lat). Do tego dochodzi wygodne w stosowaniu opakowanie. Z antyperspirantu Rexony maximum protection, o którym przeczytałamu Basi, byłam zadowolona, bo uwalniał ładny zapach przez wiele godzin. W upały nie chronił przed poceniem się w 100%, ale nie towarzyszył temu nieprzyjemny zapach. Zapewne jeszcze do niego wrócę, choć wolałabym wersję w kulce (jeśli takowa w przyrodzie występuje). Krem-dezodorant do stóp 8 w 1 Eveline okazał się zwyklakiem (klik), a jedwab do włosów Green Pharmacy (klik) dawał mi psychiczne poczucie komfortu, że chronię włosy przed mechaniczmymi uszkodzeniami, choć sprawdzić tego nie ma za bardzo jak.

Kolorówka:

Mydło siarkowe Barwy stosuję do prania pędzli. Ładnie je domywa, ma właściwości antybekteryjne i sprawia, że włosie jest miękkie. Czego chcieć więcej? O podkładach mineralnych Amillie chciałabym skrobnąć osobną notkę ze słoczami. Są świetne! Bibułki matujące Wibo robią robotę, więc często do nich wracam. Przyjemny, idealny na co dzień błyszczyk The Balm w odcieniu Bam!, prezent od Kasi, przedstawialam tutaj, a przyzwoitą kredkę do brwi Essence - tutaj. Został z niej naprawdę maciupeńki ogryzek. Świetny korektor Catrice liquid camouflage miał swoje pięć minut tutaj i bardzo martwią mnie doniesienia, że ma zniknąć ze sprzedaży. Krem CC Kolastyny (klik) się u mnie nie sprawdzał, bo był za ciemny i bardzo szybko się na mnie wyświecał, więc ostatecznie zużyłam go jako body make up na nogach, jeśli je odkrywałam i chciałam dodać im trochę koloru. Kredkę Gosh Let's Twist Eye Liner (klik) wyrzucam, bo nie odpowiadają mi ani jej zgniłozielony odcień, ani jakość. Na zdjęcie nie załapał się słoiczek po odlewce podkładu Nars All Day Luminous Weightless, którą dostałam od Justyny. Abstrahując już od faktu, że odcień Fiji był dla mnie zdecydowanie za ciemny i za żółty (dosłownie wyglądałam, jakbym posmarowała się żółtkiem od jajka), to kosmetyk nie zrobił na mnie fantastycznego wrażenia. W zasadzie wyglądał dobrze tylko do godziny po aplikacji. Ponieważ nawet przypudrowany nie zastygał na twarzy, przemieszczał się po niej pod wpływem każdego dotknięcia i w ogóle pod wpływem mojej ekspresyjnej mimiki, zbierał w liniach, wycierał się - te klimaty. Poza tym siedział na skórze, bez stapiania się z nią. Szybko też się na mnie wyświecał. Nawet w żartach nie przyszloby mi na myśl nazwać go "weightless".

Ze zużyć kolorówkowych jestem bardzo dumna ;)

Posta zakupowego nie będzie. Jedynymi nowościami w mojej kosmetyczce w sierpniu była paczka od Hexxany (klik) oraz nietrwała na moich włosach różowa farba Schwarzkopf Live (właściwie to o koloryzacji sprzed niecałego miesiąca już zapomniałam, bo resztki różu stonowałam niebieskim tonerem z Superdrug i wyszedł kolor zbliżony do mojego naturalnego). Kupiłam też zmywacz do paznokci.

Eveline, Foot Therapy Professional, krem-dezodorant antyperspirant 8 w 1

W poszukiwaniu remedium na moje suche stopy i szybko rogowaciejące pięty, z ciekawości zwróciłam się w stronę Eveline. 

Za tubkę o pojemności 100 ml zapłaciłam w Rossmannie niecale 11 zł. Opakowanie wystarczyło mi na około 10 tygodni stosowania raz dziennie. 

Szata graficzna opakowania jaka jest, każdy widzi. Nie ma się czego czepiać; na tubce znajdziemy też wszystkie istotne informacje. Ogromny plus za nakrętkę z klapką, co w moich oczach zawsze dodaje produktowi +100 do funkcjonalności i wygody stosowania. So far, so good.

Kosmetyk ma postać białej, dość treściwej emulsji. Pachnie mentolem i czymś jeszcze; zapach nie odbieram jako przyjemny, ale umówmy się - stopy są daleko od nosa.

Przez swoją treściwość krem potrzebuje długiej chwili na wchłonięcie, a przez ten czas dość mocno się klei. Mentol daje lekkie uczucie chłodzenia, co było przyjemne latem.

Ze względu na to, że chcę, aby stosowany krem do stóp zmiękczał moją słoniową skórę na piętach, lubię kremy z mocznikiem. Ta konkretna propozycja Eveline tego składnika nie zawiera. Podejrzewam, że za treściwość kosmetyku odpowiada dość duża zawartość parafiny.

 Jak to u Eveline bywa, mamy dużo obietnic. Nie należę do osób z nadmiernie potliwą skórą stóp i nie zauważyłam w tym aspekcie żadnych zmian. Nie wiem zatem, czy produkt naprawdę normalizuje pracę gruczołów potowych, neutralizuje nieprzyemny zapach, działa antybakteryjnie i chroni przed grzybicą. Tu musiałyby wypowiedzieć się osoby walczące z tymi przykrymi dolegliwościami. Z tym intensywnym odświeżeniem bym nie przesadzała, bo odnosi się po prostu do dodatku mentolu. Z obietnicami zapewnienia 24-godzinnego uczucia suchości się nie zgodzę. Raz, że mazidło długo się wchłania, a w tym czasie bardzo czuć je na stopach, a dwa - nie ma takiej siły, aby stopa się nie spociła po całym dniu w zakrytym obuwiu. Czy kosmetyk zmiękcza, regeneruje i głeboko nawilża? Tak - na wszystkich częściach stopy oprócz twardych, zrogowaciałych pięt. Tych ruszyć nie chce,

Krem-dezodorant Eveline nie jest złym produktem, ale do zachwytów też mi daleko. Ot, przewinął się przez moją kosmetyczkę i nie wiem, czy jeszcze go kupię...

Catrice, Liquid Camouflage, 010 Porcellain

Peanów na temat płynnego korektora/kamuflażu Catrice naczytałam się wiele, niewiele zatem myśląc capnęłam go przy okazji którejś z kolei wizyty w Naturze. Popularny ten osobnik bardzo i trudno na niego trafić stacjonarnie. Na szczęście w końcu się udało, z czego cieszyłam się przez ostatnie pół roku. Na pewno nie mogę mu zarzucić niewydajności.

Produkt zamknięto w klasycznej tubce z gąbkowym aplikatorem. Charakteryzuje się przyjemną, nie za rzadką i nie za gęstą konsystencją. Nie zauważyłam, by mocno oksydował na skórze, ale mam wrażenie, że delikatnie ściemniał i zgęstniał w opakowaniu, kiedy zostało go niewiele. 

Kolor 010 Porcellain jest beżowy z delikatnie łososiowymi podtonami. Mnie bardzo odpowiada.

Płynny kamuflaż kryje bardzo dobrze. Nie aż tak dobrze, jak Collection Lasting Perfection, który jednak przez wysoką zawartość pigmentów jest pod oczy za ciężki, odznacza się i wysusza, ale doskonale daje sobie radę z moimi zasinieniami i bardzo dobrze wyrównuje koloryt skóry pod oczami. Przypudrowany nie zbiera się w liniach i trwa na posterunku do demakijażu. Co więcej, nadaje się do kamuflowania wyprysków i powypryskowych blizn - dobrze je zakrywa i utrwalony nie spływa z nich, choć można go zetrzeć ręką, jeśli mamy w zwyczaju często dotykać twarz.

W moim przypadku najlepszym sposobem aplikacji okazała się zwilżona gąbeczka-jajko. Wpracowany nią w skórę produkt wyglądał najnaturalniej. Nakładałam go również palcami i choć zdawało to egzamin, korektor bardziej odznaczał się na skórze.

Bylam z płynnego kamuflażu Catrice bardzo zadowolona. Towarzyszył mi przez ostatnie pół roku codziennie i ani razu nie zawiódł.

Orientana, maska-krem pod oczy na noc z rozmarynem

Maskę-krem pod oczy Orientany kupiłam w aptece Dbam o Zdrowie za 30,49 zł/20 g. Ilość ta wystarczyła mi na niecałe 5 miesięcy stosowania raz dziennie.

Jak widać, producent zapakował kosmetyk do niewyszukanej tubki o bardzo prostej, ale estetycznej szacie graficznej. Na tubce nie zmieściło się jednak zbyt wiele informacji na temat produktu. Samo mazidło ma konsystencję kremowego żelu i lekko różowawy kolor. Potrzebuje kilku minut na wchłonięcie.

Producent przeznaczył ten kosmetyk do nocnej pielęgnacji, ale dla mnie, trzydziestolatki z pierwszymi zmarszczaki, okazał się on niewystarczająco odżywczy i nawilżający. Z tego tytułu stosowałam go na dzień, pod makijaż, i sprawdzał się bardzo dobrze, gdyż był dość lekki, nie rolował się i nie skracał trwałości mejkapu. Rzeczywiście przez te miesiące nie miałam opuchlizn, ale ja nie wykazuję tendencji do ich powstawania. Moje permanentne zmęczenie objawia się raczej zasinieniem coraz wyraźniejszej doliny łez.

Ostatecznie z kosmetyku byłam raczej zadowolona, ale nie okazał się nie wiadomo jakim hitem i nie wiem, czy jeszcze do niego wrócę.